Vooroordelen (20 april 2015)

René Jansen - Beeldend Kunstenaar

Vooroordelen – 20 april 2015

 

"En plein air" heet het met een duur woord, maar ik zeg altijd: "buiten schilderen", wat op hetzelfde neerkomt. Er zijn schilders die er hun specialisme van hebben gemaakt en net als de Franse Impressionisten en de schilders van de Haagse School ,in weer of geen weer buiten werken. Schilders als Joost Doornik en Roos Schuring staan rustig uren in de kou, of met harde stormachtige wind aan de kust te schilderen. Eigenlijk hoort Ronald Soeliman daar ook wel bij. Hoewel hij ook veelvuldig in z'n atelier te vinden is, zijn z'n beste werken vaak buiten geschilderd, of hebben in ieder geval daar hun oorsprong. Het zijn kunstenaars die extra geïnspireerd raken door die optimale beleving van het landschap en ik snap dat wel. Ik ben nog niet zover. Net als bij wandelen, fietsen en vissen heb ik er het liefst mooi weer bij. Je zou mij dus meer een zondagsschilder kunnen noemen. Daar is niks mis mee, als je het maar van jezelf weet. Het geeft verder ook geen druk in die zin dat er elke keer iets goeds van de ezel moet rollen. Gewoon lekker een beetje onbekommerd voor je uit schilderen en van het mooie weer genieten, da's vooralsnog mijn ding.

Deze foto's zijn van vorige week. Zoon Thijs was ook mee. Normaal gesproken haalt hij z'n inspiratie niet uit de directe waarneming van het landschap, maar het leek hem erg leuk om een keer mee te gaan. Ook voor de gezelligheid natuurlijk. We vonden een plekje aan de Oosterbroekweg bij Glimmen, met uitzicht op de Drentsche Aa. In eerste instantie hadden we het niet zo in de gaten, maar achteraf bleek het best een druk weggetje te zijn. Veel wandelaars en fietsers; logisch met dat mooie weer. Gevolg was wel dat er nieuwsgierig werd gekeken naar het gepenseelde resultaat en gevraagd of ongevraagd heeft men daar ook een mening over. Ik wordt daar altijd wat ongemakkelijk van. Vaak komt men dan met één of andere oom op de proppen die ook zo aardig schildert. Of erger nog, ze doen het zelf niet onverdienstelijk en hebben ook al hier en daar geëxposeerd. Maar vorige week viel het erg mee; louter lovende kritieken en prettige gesprekken. Leukste opmerking kreeg Thijs naar z'n hoofd geslingerd. Twee pubers op een retroscooter schreeuwden hard tijdens het voorbij gaan: "HOMO!" Kijk die hadden we nog niet eerder gehoord; lachen. Toekomstige Geert Wilders stemmers dacht ik nog, maar dat is natuurlijk net zo'n vooroordeel als dat schilderen iets van doen zou hebben met homofilie.

Morgen samen met Ronald naar Ruinen, om met Gijs Kos en Adriana Mast in het Dwingelderveld te werken. Het beloofd in ieder geval prachtig weer te worden. Ik heb er zin in.