Een eerlijk portret (30 april 2015)

René Jansen - Beeldend Kunstenaar

Een eerlijk portret – 30 april 2015

 

Elk jaar maak ik tenminste één zelfportret, maar vaak zijn dat er meer. Dat heb ik al heel lang geleden met mezelf afgesproken. Waarom? Ja, waarom maken sommige kunstenaars zelfportretten en doen anderen dat nooit. Het is bij mij in ieder geval niet uit ijdeltuiterij of omdat ik mezelf nou zo interessant vind. Als ik even terug ga in de tijd, dan kan ik me niet herinneren dat ik mezelf voor m'n academietijd vaak heb getekend, laat staan geschilderd. Hoewel ik er in die tijd natuurlijk op m'n mooist bijliep. In m'n platenkast staat een LP van Deep Purple's : "Who do we think we are" die opgeleukt is met een Medusa-achtig zelfportretje; dus met veel slangen om het hoofd. Niet bepaald een dingetje waarbij de aandachtige bestudering van het eigen gelaat centraal staat, maar eerder gericht op een vorm van vervreemding en onbehagen. Eenmaal op de academie werd mijn manier van kijken toch wel heel snel anders. Dat had natuurlijk ook te maken met wat de docenten je aanreikten aan nieuwe onderwerpen en inzichten. En het was net als met het stilleven te danken aan Matthijs Röling dat ik me met het zelfportret ging bezig houden. 'k Zag in die tijd van hem een zelfportret uit 1974, waarbij hij zichzelf met lang haar en met beide handen op de borst tegen een witte achtergrond had afgebeeld. Ik vond het prachtig. 'k Geloof dat het nu deel uitmaakt van de collectie Museum De Buitenplaats. Ook nam hij wel boeken mee met schilders die bijzondere portretten van zichzelf wisten te maken, zoals: Dick Ket, Jan Mankes, Breitner, maar ook iemand als Pierre Bonnard of James Ensor hebben prachtige zelfportretten gemaakt. Nou gaat het mij in eerste instantie niet om een mooi portret, maar eerder om een eerlijk portret. Portretten waarbij het ouder worden niet wordt verdoezelt, maar juist een onderdeel wordt van het steeds weer opnieuw naar jezelf kijken. En wat voor mij niet onbelangrijk is; het moet een beetje lekker geschilderd zijn. Alsof het geen moeite heeft gekost. Deze heb ik vooral in de omgeving schetsmatig gehouden en in het gezicht iets meer doorwerkt. 't Is het eerste geschilderde zelfportret van dit jaar, maar zien of het er meer worden.